به نام خدا

با عرض سلام خدمت همه خوانندگان محترم وبلاگ نهضت مهدویت.

در این پست قصد دارم شما را با کتابی بسیار خوب و ارزنده در رابطه با مهدویت و مسائل پیرامون آن آشنا کنم و انشاءالله در همین پست و پست های بعدی شما را با قسمت هایی از آن آشنا کنم .

نام این کتاب موعود نامه: فرهنگ الفبایی مهدویت (درباره حضرت مهدی «عج»، غیبت، انتظار، ظهور) می باشد.

نویسنده آن آقای مجتبی تونه ای می باشد و توسط انتشارات میراث ماندگار در 3000 نسخه به چاپ رسیده است.

برای دیدن ادامه مطلب و خواندن قسمت هایی از کتاب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

در این اثر ارزشمند نویسنده به موضوعات مختلف مهدویت و مسائل پیرامون آن به صورت موضوعی پرداخته است و آنرا به صورت الفبایی مرتب کرده که کار جستجو برای یافتن موضوع مورد نظر را بسیار آسان کرده است. به دلیل گستردگی مطالب گردآوری شده، در مورد موضوعات مختلف به تفصیل بحث نشده و تنها خلاصه ای از آنها آمده است در عوض با وجود مراجعی که در ذیل هر موضوع آورده شده می توان به راحتی به منبع ذکر شده مراجعه کرد و اطلاعات بیشتر و کامل تری در مورد موضوع مورد تحقیق به دست آورد.

خوب، بحث در مورد کم و کیف کتاب کافی است در این پست بنا بر در خواست شما خوانندگان محترم می خواهم در مورد آخرالزمان مطالب این کتاب را برایتان بگذارم. امیدوارم که مورد استفاده شما قرار بگیرد.

آخرالزمان:

«آخرالزمان» اصطلاحی است در فرهنگ ادیان بزرگ دنیا، به معنای آخرین دوران حیات بشرو قبل از برپایی قیامت. در فرهنگ اسلامی، آخرالزمان، هم دوران نبوت پیامبر اکرم (ص)، تا وقوع قیامت را شامل می شود و هم دوران غیبت و ظهور مهدی (عج) را. در دوران معاصر، عده ای از مفسران و متفکران مسلمان از قبیل: مرحوم علامه طباطبایی(ره)، استاد شهید مرتضی مطهری، سید قطب، محمد رشید رضا، شهید سید محمد باقر صدر و ... با اتکا به آیاتی از قرآن کریم (اعراف:138، انبیاء:105، صافات: 171 و 172) استخلاف انسان در زمین، فرمانروا شدن نیکوکاران در زمین (وراثت صالحان) و پیروزی حق بر باطل را به رغم جولان دائمی باطل، به عنوان سرنوشت آینده بشر مطرح کرده اند و آیات و روایات مربوط به تحولات آخرالزمان را بیانگر نوعی فلسفه تاریخ می دانند و به اعتقاد ایشان، عصر آخرالزمان عبارتست از دوران شکوفایی تکامل اجتماعی و طبیعی نوع انسان. چنین آینده ای امری است محتوم که مسلمانان باید انتظار آن را داشته باشند و نباید منفعل و دلسرد به «حوادث واقعه» بنگرند، بلکه با حالتی پر نشاط و خواهان صلاح جامعه انسانی و آگاه از تحقق اهداف تاریخی انتظار، باید سرشار از امید، آمادگی و کوشش در خور این انتظار مقدس باشند. در چارچوب این برداشت، آخرالزمان قطعه معینی از تاریخ نوع انسان است که او باید در آن، حرکت تکاملی تدریجی خود را تا تحقق وعدۀ الهی ادامه دهد. در حالی که در کتب علمای متقدم همچون «کمال الدین» شیخ صدوق (ره) و «کتاب الغیبه» شیخ طوسی (ره)، چنین تفسیری از تاریخ نبوده و تحولات آخرالزمان امری است غیر عادی که در آخرین بخش از زندگی نوع انسان واقع می گردد و به تحولات قبلی جامعه انسانی مربوط نمی شود.

شناخت «آخرالزمان» یا فرجام شناسی (Eschatology) در ادیان یهود، مسیحیت و زرتشتی نیز حائز اهمیت است. نگاهی به دردها و آلام بشر اندیشمند امروز و غربت او در زوال فطرت پاک آدمی، چنین می نمایاند که در میان همه خواسته هاس ضد و نقیضش، امروز یکی هست که همه در آن مشترکند؛ همه اقوام و ملل یکصدا خواهان «آزادی»اند.(1)

در احادیث بسیاری آمده است که حضرت مهدی (عج) در آخرالزمان ظاهر می شود. پیامبر اکرم (ص) بر فراز منبر فرمود: «مهدی از عترت و اهل بیت من است. او در آخرالزمان ظهور می کند.»(2) و نیز فرمود: «مژده باد شما را به ظهور مهدی که او در آخرالزمان به هنگام سختی روزگار و فتنه و اختلاف و عدم امنیت می آید و خداوند به وسیلۀ او زمین را پر از قسط و عدل می نماید.»(3)

امام باقر (ع) نیز می فرماید: «دولت ما آخرین دولت هاست... .»(4)

پیامبر (ص) دست ها را به سوی آسمان برافراست و گفت: خداوندا! برادرانم را به من بنمایان. یکی از اصحاب گفت: مگر ما برادران شما نیستیم؟ فرمود: نه، شما یاران من هستید. برادران من کسانی هستند که در آخرالزمان می آیند و به من ندیده ایمان می آورند. خداوند آن ها را پیش از آن که از صلب پدران به رحم مادران درآیند، با نام خود و پدرانشان به من معرفی نموده است که استقامت هر یک از آنها در دین خود، از کندن خارهای گون در شب تاریک، و به دست گرفتن آتش گداخته سخت­تر است. آن­ها مشعل های هدایت هستند که خداوند آنها را از فتنه های تیره و تار نجات می بخشد.(5)

دربارۀ فتن و حوادث آخرالزمان، احادیث بی شماری از حضرت ختمی مرتبت (ص) و حضرات ائمه (ع) در کتب حدیث به ثبت رسیده است. مجموعه هایی از آن احادیث، به صورت کتب مستقلی به نام «ملاحم»، «الغیبة» و دیگر نام ها نگاشته شده است.

روایات معصومین (ع) نشان می دهد:

1-    با سپری شدن این دوران، بساط زندگی دنیوی بر چیده و حرحله ای جدید در نظام آفرینش آغاز می شود.

2-    آخرالزمان خود به دو مرحله کاملا متفاوت تقسیم می شود: دوران نخست که در آن انسان به مراحل پایانی انحطاط اخلاقی می رسد. دوران بعد، عصر تحقق وعده های الهی به پیامبران و اولیای خداست و با قیام مصلح جهانی آغاز می شود. کلیات عقاید مربوط به آخرالزمان تقریبا از سوی همه فرقه های بزرگ اسلامی پذیرفته شده است، ولی در خصوص وابستگی این تحولات به ظهور مهدی (ع) و نیز هویت او اختلاف نظر وجود دارد.

جهت سلامتی و تعجیل در فرج آقا امام زمان (عج) صلوات.

پانوشت ها:

(1) نشریه موعود، شماره 11و 10، ص 54.

(2) غیبة طوسی، ص 111؛ بحارالانوار، ج 51، ص 74.

(3) منتخب الاثر، ص 171.

(4) بحارالانوار، ج 52، ص 332؛ اثبات الهداة، ج 3، ص 516.

(5) بحارالانوار، ج 52، ص 124؛ منتخب الاثر، ص 515؛ الزام الناصب، ص 137.

نوشته شده توسط مهدی تدبیری در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387 ساعت 17:45 موضوع | لینک ثابت